Paul i ja usiedliśmy by pogadać o gitarze podczas seminariów w Guitar Institute of Technology [GIT] w Hollywood. Głównym celem, było wybranie zagrywek, fraz, które pomogłyby gitarzystom rozwinąć jednocześnie technikę i kreatywność.

"Wiele inspiracji dla fraz gitarowych czerpię od klawiszowców" -wyznaje Paul - "W wielu przypadkach frazowanie klawiszowców jest odmienne od tego, do czego przywykli gitarzyści. Nauczenie się zagrywki syntezatorowej jest wspaniałym sposobem na wykrzesanie garści nowych pomysłów, a przy okazji dobrze rozwija słuch".

"Większość przykładów, które zamierzam pokazać jest utrzymana w podziale szesnastkowym i jest przydatna w utrzymaniu obu rąk w formie." - wyjaśnia Paul

• PRZYKŁAD 1

"Pierwsza zagrywka, którą pokażę jest zbliżona do klawiszowej części z "Baba O'Reily" The Who. Największym wyzwaniem w tego typu ćwiczeniach jest kostkowanie. Lewa ręka opalcowuje prosty 'power-chord' E5. Prawa ręka dwukrotnie uderza każdą nutę. Użyj tłumienia strun by uzyskać brzmienie staccato. Ta zagrywka z pewnością wzmocni Twoje kostkowanie obustronne - i możesz jednocześnie ćwiczyć ruchy sceniczne Pete Townshend'a :)) "

Można grać oczywiście wariacje tego ćwiczenia. "By zagrać to precyzyjnie" - wyjaśnia Paul - użyj kostkowania naprzemiennego i ćwicz z metronomem. Zacznij od wolnego tempa i co jakiś czas podnoś poprzeczkę, jednocześnie utrzymując groove. Jeśli chodzi o moją technikę, trzymam kostkę pod kątem w stosunku do strun. Kostkowanie w ten sposób daje mi najwięcej korzyści".

• PRZYKŁAD 2

Następnie, Paul pokazał mi płynną keyboardową zagrywkę podobną do tej użytej w 'Roundabout' Yes. "To ćwiczenie wspaniale buduje siłę lewej ręki" - mówi Paul - "Jest to arpeggio B moll zaczynajace się od kwinty (F#). Gram tę nutę trzecim palcem, przeskakuję na drugą strunę, gdzie gram dźwięki B, D i F#. Aby zagrać wysokie B na XIX progu, kładę po prostu czwarty palec (mini barre'). Jest to świetny sposób na ogrywanie molowych akordów. Tę figurę można przesuwać w górę i dół gryfu. Jakkolwiek - im niżej ją przesuniesz, tym bardziej trzeba się rozciągnąć.

• PRZYKŁAD 3

"Słucham wielu różnych styli muzycznych" - zwraca uwagę Paul - "I myślę, że to napędza moją kreatywność. Słucham wszystkiego, począwszy od Jellyfish, przez Todda Rundgrena, przez Stevie Ray Vaughana, a na Niccolo Paganinim skończywszy. W gruncie rzeczy, zagrywki skrzypcowe są kolejnym niewyczerpanym źródłem inspiracji. Przykład 3 jest zbliżony do solówki skrzypcowej z utworu 'Point Of The Known Return' Kansas". - Paul wyjaśnia - "Fraza ta ogrywa trójdźwięki Bb, C i F. Około połowy dxwięków jest kostkowana, reszta grana jest za pomocą legata. Wolę grać arpeggia w ten sposób niż za pomocą sweepu, ponieważ tak mają więcej pulsu rytmicznego. Wiesz - czegoś, do czego można sobie potupać nogą".

• PRZYKŁAD 4

"Okay! Teraz czas na naprawdę fajne rzeczy!" - wykrzyknął Paul z entuzjazmem - "Jedną z rzeczy, które lubię robić jest mieszanie wpływów, aby uzyskać nowe brzmienia. Na przykład, 'co dostaniesz, jeśli zmiksujesz XX wiecznego kompozytora Aarona Coplanda z gitarzystą bluesowym Patem Thrallem'? Oto do czego doszedłem:

Zagrywka jest oparta głównie o skalę A Bluesową [A, C, D, Eb, E, G]. ALe ma ona troszkę 'obcych' dźwięków, które nadają jej charakter 'fusion'. Tp prawie tak jakby wrzucić do jednego worka trzy skale: A Blues, A Dorycką i A Miksolydyjską. Tę frazę powinno się grać do akordu A7.

• PRZYKŁAD 5

"Następna jest sekwencja w C, w metrum 3/4. Jest to świetny sposób, by nauczyć się grania szybkiej heavy-metalowej gitary do walca" - Paul z przymrużeniem oka - "na którego jest duży popyt w tych czasach. Zgarywka oparta jest na trzech skalach: C harmonicznej molowej, C Bluesowej i C Doryckiej. Chromatyczne dźwięki wrzucone są dla zabawy."