Niepowtarzalność. Indywidualność. To są cechy, do których ambitny muzyk powinien aspirować. Kiedy te cechy zostają wykryte - od razu powstają trendy i kształtuje się nowa moda. Każdy ma umiejętność bycia niepowtarzalnym, dlatego że nie ma dwóch takich samych osobowości.

Wyjątkowość jest tworem umysłu. Pierwszym krokiem jest uwierzenie, że jesteśmy niepowtarzalni, i nie jest to tylko uzewnętrzniane poprzez artyzm (muzykę, gust, cokolwiek), można go poszerzać o nowe horyzonty. W tych odcinkach podejmę się nieortrodoksyjnej próby wspomożenia, rozwoju twojego osobistego stylu i ekspresji. Niektóre metody mogą się zdawać "nie z tej ziemi" ale lej na to.

Nie będę zanudzać teorią muzyki, ćwiczeniami na palce czy "gorącymi zagrywkami". Możesz dostać te bzdury z miliona innych źródeł. Nie jestem anty, wręcz przeciwnie - ćwiczeń nigdy dosyć. Ale wyjątkowość muzyczna to nie zawsze zwierciadlane odbicie tego co wiesz czy jak szybko potrafisz coś zagrać. W moim odczuciu wyjątkowość to ogólnie i w większej części pojęte to, jak bardzo potrafisz łączyć wyobraźnię i fizycznymi, technicznymi i umysłowymi zdolnościami. Zdaje się dużo. Ale wszystko się sprowadza tylko do jednego "tylko granie".

Aby zrobić pożytek z tych wywodów, myślę że ważne jest mieć nieco teorii i doświadczenia za pasem. Nie jest to niezbędne, choć może być zbawienne. Mimo że te artykuły bardziej odnoszą się do umysłu muzycznego niż do palców, myślę że powinieneś nieco wiedzieć o:

Skalach
Teoria wszystkich molowych i durowych skal i jakie są relacje między nimi, skale pięciostopniowe, melodyczna i harmoniczna molowa, całotonowa i zmniejszona. Powinieneś znać te skale w każdej pozycji na gryfie oraz wszystkie dźwięki tych skal na strunie E1 w górę aż do najwyższej możliwej nuty. Powinieneś rozpoznawać skale. Ćwicz skale molodycznie opierając się na sekundach, tercjach, kwartach itd.

Akordach
Musisz znać budowę akordu. Umieć zagrać każdy molowy, durowy, durowy septymowy, molowy septymowy i wiele innych akordów. Muszisz umieć rozpoznawać akord po jego dźwiękach. Zapamiętaj dźwięk akordów.

Teorii i improwizacji.
Wykuj na blachę i znaj każdy dźwięk na gryfie. Pamiętaj koło kwintowe i podstawy harmonii. Poznaj podstawy improwizacji z podkładem akordowym.

Czytaniu i pisaniu
Zrozumieć fundamentalne zasady zapisu i czytania nut. Musisz umieć przeczytać całą piosenkęz podanego zapisu akordów i melodii. Musisz wiedzieć jak czytać tabuleaturą, jak czytać i zapisywać diagram akordu. Musisz umieć zapisywać swoje pomysły (umieć zapisać melodię). Powinieneś równieć umieć tworzyć ćwiczenia pomagające ci w sferach, w których czujesz braki (takie jak arpegio, podwójne kostkowanie, palcowanie i techniki dla obu rąk).

To są podstawy. Napisano na ten temat tyle książek, że wszystkie zatopiłyby okręt bojowy, więc oszczędzę wam tego w moich artykułach. Znajdziesz te informacje w każdym sklepie muzycznym lub bibliotece z sekcją muzyczną, lub po prostu zapytaj swojego nauczyciela.

Mimo, że poznanie wszystkich przedstawionych wyżej punktów, podstaw teorii jest przydatne, nie jest niezbędne, dlatego że muzyka jest formą sztuki. Można mieć rację mówiąc "Nasz zgrzyt jest lepszy od ich zgrzytu". To pojęcie względne. Jednak jeśli jesteś wielbicielem surowej teorii - tutaj jest lista kilku książek, które bardzo mi się przydawały kiedy byłem uczniem:

• The Greene "Chord Chemistry" (Dale Zdenek, dyst. Columbia Pictures Pub., 15800 NW 48th Ave, Miami FL 33014).
• All of the Bill Levitt Berklee series books (Berklee Guitar Series, dyst. G. Schirmer, 886 3rd Ave., New York NY 10022)
• Nicholas Slonimsky "Thesaurus Of Scales And Melodic Patterns" (dyst. G. Schirmer, 886 3rd Ave., New York NY 10022)
• "Rhythms 1 & 2" Gary Chaffe.
• Violin or saxophone books for reading practice.
• Gardner Reed "Music Notation" (dyst. Crescendo, 48-50 Melrose St., Boston, MA)

Pamiętaj - nasze podejście będzie bardziej uczuciowe, emocjonalne i fantazyjne niż teoretyczne. Naszym celem będzie rozwinięcie niepowtarzalności w twojej grze gitarowej. I, jak w każdym aspekcie nauki, chęci są najważniejszym elementem.

Czy słyszałeś kiedyś zwrot "to cały ja"? Zdaje mi się, że to znaczy, że jestem tym, czym myślę, że jestem. Sposób, w jaki siebie widzisz jest tym, czym ostatecznie się staniesz. Cały problem w tym, że zbyt wielu z nas nie jest zawsze pewnych jak siebie widzą. To wchodzi w sfery psychologii, które przekraczają nasze zrozumiene, ale wierzę, że jest możliwe uświadomić wam, że to zawiera się w waszej psychice i stylu życia. Tutaj prosty przykład: Wyobraź sobie, że starasz się pozbyć złego osobistego nawyku pewnego rodzaju. Jeżeli wymienisz sobie jak najwięcej powodów aby tak postępować (nawet jeśli są prawdziwe), zawsze w pewien sposób dojdziesz do wniosku, że nienawidzisz tego nawyku i szczerze będziesz chciał się go pozbyć. Ten sam fenomen może się odnosić do każdego przypadku. To jest rodzaj autohipnozy i samozapoczątkowanego "prania mózgu" (oczywiście tej brudnej części).

Uważam, że to naturalne, że każdy jest inny, z osobistą umiejętnością wyrażania siebie. W rezultacie mamy wszyscy umiejętność bycia unikatowym w przypadku wyrażania siebie muzycznie. Wielu ludzi nie wierzy w to i odnajdują siebie kopiując innych i brzmiąc jak ktoś inny. Potem mają wielki problem, bo nie mogą zaprzestać tego, mimo że pragną. Ale jak wywalczyć indywidualność? Jedyne, o co walczysz to ty sam. Kiedy zidentyfikujesz się z samym sobą, będziesz to akceptować i respektować, przychodzi spokój umysłu. Pierwszy zły krok to samo myślenie, że nie masz w sobie unikatowości.

Tak więc celem tej, pierwszej lekcji (poza przypomnieniem całej teorii i wszystkiego wytłuszczonego wcześniej) to zdać sobie sprawę, że posiadasz unikatowość i niepowtarzalność, i to sprawi, że będzie to bardziej i bardziej widoczne każdego dnia. Musisz w to uwierzyć. Myśl o tym codziennie, aż stanie się to częścią, sposobem twojego myślenia. Będziesz tym, czym myślisz, że jesteś. "To ja".

Ale pamiętaj aby trzymać swoje ego w wodzach. Bardzo łatwo można przesadzić, a to jest gwarancją pożaru duszy. Skoro jesteś niepowtarzalny - każdy inny też. Musisz respektować i akceptować unikatowość innych. Myśl o tym każdego dnia - nawet bez czytania lub uczenia słowa lub skrawka melodii - i poczujesz, że twój "mięsień niepowtarzalności" stanie się mocniejszy.

Mimo, że to "kazanie" nie ma nawet krzty grania na gitarze w sobie, według mnie jest to najbardziej wartościowa rada, którą mógłbym kiedykolwiek komuś dać.